Funkcje w szczegółach

Widok startowy odpowiada dokładnie na jedno pytanie: czy coś jest teraz zepsute? Zamiast alfabetycznej listy kontenerów najpierw widać to, co się wyróżnia — a dopiero pod tym resztę.

Gdy wszystko działa, to też jest odpowiedź. Dokładnie do tego widok został zbudowany: krótkie spojrzenie, spokój, telefon z powrotem do kieszeni.

Kto prowadzi kilka hostów, widzi je obok siebie i od razu rozpoznaje, na którym siedzi problem.

Kontener w pętli restartów produkuje ten sam komunikat błędu dziesiątki razy. DockTrace łączy takie powtarzające się komunikaty w jeden incydent, zamiast zmuszać do przewijania każdej pojedynczej linii.

Do każdego incydentu dołączony jest kontekst potrzebny do jego oceny: który kontener, który obraz, od kiedy, jak często. Dzięki temu w podróży można zdecydować, czy poczeka do jutra, czy trzeba już usiąść przy komputerze.

To jest celowa różnica względem interfejsu webowego: Dozzle pokazuje logi, DockTrace pokazuje incydenty.

Gdy zagęszczony widok nie wystarcza, jednym dotknięciem można przejść do surowego logu. Płynie on na żywo w trakcie oglądania.

Wyszukiwanie i filtr poziomu logu szybko prowadzą do interesującego miejsca, zamiast przekopywać się przez komunikaty startowe.

Pojedyncze fragmenty kopiuje się lub udostępnia bezpośrednio — przydatne, gdy błąd trzeba przekazać do systemu zgłoszeń, grupy czatu albo samemu sobie.

W rozrośniętym homelabie szybko działa trzydzieści kontenerów — niewiele z nich jest naprawdę krytycznych. To, co się liczy, oznacza się jako ulubione.

Ulubione znajdują się na górze i tam pozostają, niezależnie od liczby dochodzących kontenerów. Reverse proxy, baza danych i usługa, z której faktycznie korzysta rodzina, są więc zawsze widoczne jako pierwsze.

Wszystko inne pozostaje dostępne, ale się nie narzuca.

DockTrace łączy się wyłącznie z instancjami Dozzle, które wprowadza się samodzielnie. Nie ma żadnej usługi pośredniczącej, konta użytkownika ani rejestracji.

Dane dostępowe znajdują się wyłącznie w pęku kluczy iOS na urządzeniu. Usługi analityczne, śledzące i reklamowe firm trzecich nie są wbudowane, raporty awarii nie trafiają do stron trzecich. DockTrace zbiera niewielką liczbę anonimowych zdarzeń dotyczących konfiguracji, okresu próbnego i zakupu i wysyła je na własny serwer w Niemczech — bez adresów IP, bez identyfikatorów urządzenia i bez jakiegokolwiek związku z logami użytkownika. Można to wyłączyć w Settings → Security → Privacy; szczegóły znajdują się w polityce prywatności.

Logi kontenerów regularnie zawierają dane wewnętrzne — ścieżki, nazwy hostów, czasem też dane dostępowe. Właśnie dlatego w DockTrace nigdy nie opuszczają drogi między serwerem a urządzeniem.

DockTrace jest zbudowany w SwiftUI i odpowiednio to widać: szybkie uruchamianie, płynne przewijanie, obsługa jedną ręką.

Projekt jest nastawiony na tryb ciemny — typowa sytuacja to wieczór na kanapie albo noc, gdy przychodzi powiadomienie. Spokojny grafit, jeden jedyny akcent w miodowej żółci dla tego, co wymaga uwagi.

Celowo nie jest to: ściskanie interfejsu webowego na małym ekranie albo zastępowanie terminala. DockTrace odpowiada na pytania, które pojawiają się w podróży — na wszystko inne jest komputer.